Wykupieni za wysoką cenę – Studium 1 Listu Piotra 1,17 – 21

w. 17.

Chrześcijanin to ktoś, dla kogo Bóg się stał Ojcem.

Pismo Św. mówi że Bóg jest stworzycielem wszystkich ludzi, ale Ojcem tylko dla tych, którzy uwierzyli w Pana Jezusa Chrystusa. Te osoby stały się Bożymi dziećmi Ew. (Jana 1,12) i mają prawo nazywać Boga swoim Ojcem (Rzym 8,14 – 17)

Do czego powinno prowadzić nas ojcostwo Boga?

Piotr mówi, że jeśli Bóg prawdziwie stał się naszym Ojcem, to powinno nas to prowadzić do bojaźni przed Bogiem, która z kolei prowadzi nas do pobożnego świętego życia.

Jak myślisz dlaczego poznanie Boga jako Ojca prowadzi nas do bojaźni przed nim i pobożnego życia?

Chodzi o to, że chrześcijanin poznał Boga i wie kim On jest. Wie że Bóg nie jest kimś pobłażliwym, kimś z kim można pogrywać, kogo można ignorować czy lekceważyć, wie że Słowo Boga jest wiarygodne i w żadnym razie nie można go lekceważyć.

Chrześcijan zaczyna rozumieć, że Bóg nie ma względu na osobę jak mówi Piotr i jeśli ktokolwiek będzie lekceważył Boga, to kimkolwiek by nie był, poniesie tego srogie konsekwencje.

ü  Chrześcijan zaczyna rozumieć że Bóg prawdziwe nas osądzi z naszych uczynków 2 Kor 5,9-10

To wiec teraz skoro poznaliśmy Boga, poznaliśmy kim jest, Jego naturę i charakter, to w żaden sposób nie chcemy nadużywać Jego dobroci i miłosierdzia wobec nas. Mając  na uwadze, że Ojcostwo którym nas obdarzył, to wielki przywilej. Nadużywanie Jego ojcostwa w celu pomnażania grzechu, czy nazywanie Boga Ojcem w Chrystusie by mieć usprawiedliwienie dla swojego grzechu jest zupełnym nieporozumieniem. Oznacza to, że jeśli ktoś tak czyni, to tak naprawdę nigdy nie poznał Boga jako Ojca.

Poznanie Boga zawsze prowadzi nas do Bojaźni przed Nim i do większego szacunku wobec Niego oraz Jego Słowa. (Hebrajczyków 12,28-29; Filipian 2,12; Psalm 111,10; Jon 28,28)

Chrześcijan to człowiek, który wciąż pamięta, że jest tylko tymczasowo na tej ziemi, jest pielgrzymem zdążającym do swojej ojczyzny w niebie (Filipian 3,20)

w.18 - 19

Każdy wierzący musi pamiętać, że za Jego wolność od grzechu i potępienia Bóg zapłacił bardzo wysoka cenę. Ta cena jest o wiele wyższa niż by była gdyby została zapłacona w największej ilości złota czy pieniędzy. W rzeczywistości nie ma takiej ziemskiej ceny, która mogłaby człowieka wykupić od grzechu i sądu Bożego. Jedyną ceną za wolność chrześcijanina jest śmierć Pana Jezusa Chrystusa na Krzyżu. Jest to najwyższa cena jaka kiedykolwiek mogłaby być zapłacona za życie drugiego człowieka, cena którą złożył sam Bóg z samego siebie w Chrystusie.

Termin okupu jaki złożył za nas Bóg wywodzi od wykupu więźnia wojennego. Każdy człowiek jest więźniem swoich grzechów które prowadzą go na potępienie wieczne. Bóg w Chrystusie postanowił uratować ludzi dając swojego syna jako okup za nich. Jeśli w niego ludzie uwierzą ich wina zostanie im darowana, a kara zaliczona na poczet Pana Jezusa.

Jak myślisz komu Bóg zapłacił okup za człowieka?

Bóg zapłacił okup sobie samemu. Jego sprawiedliwość i świętość żądała osądzenia człowieka i potępienia go. By Boża sprawiedliwość została zaspokojona Bóg dał swojego syna, który złożył okup Bogu Ojcu ze swojego życia, by ci którzy uwierzą w Chrystusa zostali uwolnieni od potępienia i mocy grzechu. (Rzym 3,24; Gal 4,4-5; Efez 1,7; Tyt 2,14; Hebr 9,11-12)

Jak Piotr nazywa nasze postępowanie przed nawróceniem i od jakich wzorców odbiorcy listu się odwrócili?

 Piotr nasze postępowanie przed nawróceniem nazywa marnym. Życie które wiedliśmy było życiem na zatracenie, a przejęliśmy je od naszych ojców, którzy również tak żyli. Wiele osób mówi, że nie można porzucać tradycji ojców. Ale chrześcijanin to ktoś, kto ze względu na prawdę ewangelii porzuca stare ojcowskie tradycje, starą religie, stare postępowanie jeśli ono nie podoba się Bogu (Mateusza 15,2-9). Często ludzka tradycja do której przodkowie są przywiązani zniewala nas i usuwa Boże przykazania, by tylko podtrzymać swoje przekonania.

Jakie znasz ludzkie tradycje, które usunęły Boże przykazania?

Co to znaczy że Jezus jest barankiem bez skazy?

Nazwanie Pana Jezusa barankiem bez skazy jest odniesieniem do Jego ofiarnej funkcji. Chrystus stał się barankiem, ofiarą za grzech na wzór starotestamentowych ofiar. On sam nigdy grzechu nie popełnił dlatego jest bez skazy jak niegdyś miały być składane baranki co miało znaczenie duchowe wskazujące na Jezusa Wyj 12,5:1 Piotra 2,22-24; Jana 8,46; 2 Kor 5,21

w. 20

Bóg od początku miał Plan, by wydać Chrystusa za grzechy ludzi, jeszcze przed stworzeniem świata. Bóg od początku wiedział jak się potoczą losy ludzkości i jeszcze zanim Adama z Ewą zgrzeszyli Bóg zaplanował ratunek dla świata w Chrystusie (Dz Ap 2,23; Rodz. 3,15; 2 Tym 1,9). Jednak plan posłania Chrystusa wypełnił się w czasie ostatecznym. Tymi czasami statecznymi jest czas od śmierci Pana Jezusa aż do teraz.

w.21

Musimy wiedzieć, że wiara którą posiadamy jest łaską. Bóg pociągnął nas do Chrystusa (Jan 6,44) Chrystus zaś objawił nam Ojca. Dzięki niemu wierzymy w Boga i poznaliśmy Go? Mat 11,27; Jan 17,2-3

Ten to Chrystus chociaż umarł, to jednak został wzbudzony z martwych przez Ojca i Bóg przywrócił mu chwałę, którą miał w niebie zanim powstał świat Jana 17,4-5; Filip 2,9-11; Obj 1,12-18 Kiedyś chwałę miał wyłącznie Bóg, teraz ma ją Bóg-Człowiek.

Zmartwychwstanie Chrystusa czego jest gwarantem?

Zmartwychwstanie Chrystusa jest gwarantem naszej nadziei, że nasza nadzieja w Chrystusie to nie mrzonka, czy niespełnione marzenie. Przed tronem Bożym mamy naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa jako wystawiennika za wierzących , którego Bóg przyjął i przez którego dopilnuje, by wypełniły się wszystkie dane nam obietnice.

Dlatego fakt zmartwychwstania jest taki ważny. Jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, tro nie moglibyśmy mieć żadnej nadziei, a tak mamy pewność odkupienia.

Świętymi bądźcie Studium 1 listu Piotra 1,13-16

Teraz Piotr przechodzi do praktycznych kwestii w związku z tym, że zbawienie które Bóg oferuje dla świata to wielka sprawa. Musimy pamiętać że kwestia zbawienia nie dotyczy wyłącznie jakiejś intelektualnej akceptacji z naszej strony. Oczywiście to też ma znaczenie, ale Zbawienie nie polega tylko na tym żeby je rozważać w sensie intelektualnym, czy zastanawiać się nad nim. Jest całe grono teologów i naukowców, którzy zajmują się tymi tematami wyłącznie od strony intelektualnej. Badają proroctwa, czas powstania ksiąg, tekst Biblii, poruszają kwestie teologiczne i najbardziej istotne tematy w niej zawarte. Jednak poza zaangażowaniem intelektualnym ich życie się nie zmienia.

1,13

Piotr mówi, że to wielkie Zbawienie nas wzywa, Chrystus nas wzywa do przyjęcia zbawienia i poddaniu się Jego mocy, by Boża łaska przemieniła nasze życie.

1.      Po pierwsze oryginalny zwrot mówi, że mamy przepasać swoje umysły. Bardziej dokładne to uporządkować lub okiełznać myśli. 

Zwrot ten wywodzi się  ze starożytnej praktyki, która służyła uporządkowaniu swoich szat w celu ułatwienia ruchu podczas pośpiechu. Na wschodzie noszono długie luźnie szaty i należało podczas przyśpieszenia kroku związać je.

Jak mylisz o co Piotrowi chodzi, gdy mówi, że chrześcijanin to ktoś, kto okiełznał swój umysł, związał go?

Chodzi o to, że teraz gdy się objawiło zbawienie naszego Boga i on nas powołał do Jego Królestwa mamy skupić całkowicie swoją uwagę na Zbawieniu i utwierdzaniu się w prawdzie Słowa Bożego. To znaczy, że człowiek ma okiełznać swe myśli, odrzucić wszelkie pokusy oferowane mu przez ten świat.

Jak myślisz w jaki sposób świat próbuje zdobyć naszą uwagę?

Słowo  Boże wielokrotnie nas wzywa, by skupić swój umysł na życiu wiecznym i nie pozwolić by cokolwiek rozpraszało nas. Kolosan 3,2; Filipian 4,8; Rzymian 12,2

Dążenia chrześcijanina i jego wybory ściśle związane są z tym, co on ma w głowie i na czym skupia swoją uwagę.

Jakiś czas temu w naszym Zborze pojawił się człowiek, który chciał tu kupić dom. Ale zanim to uczynił, to zobaczył czy w pobliżu jest jakiś Zbór i jaki to Zbór. Jest to jeden z przykładów jak sprawy duchowe stawia się na pierwszym miejscu. Przypomnijmy sobie Lota, który wybrał piękną krainę koło Sodomy nie zważając na to, że tam mieszkali bardzo grzeszni ludzie i w konsekwencji wszystko stracił (rodz. 13,10-13)? Przemieniony, okiełznany umysł zawsze w pierwszym rzędzie kieruje się duchowymi kwestiami, a później fizycznymi.

Następna kwestia to umysł ma być trzeźwy, trzeźwe myślenie „trzeźwymi będąc”. Dotyczy to właściwie poukładanych priorytetów. Będąc chrześcijaninem, nie czynić już głupich rzeczy, rzeczy które zajmują dużo naszego czasu, ale nie służą budowaniu Królestwa Bożego. (Efez 5,15-17)

Płożyć całkowicie swoją nadzieje w łasce Jezusa Chrystusa

Mamy położyć całkowicie swoją ufność w Chrystusie, czekając na dzień Jego przyjścia. Mamy wyczekiwać Pana z nieba, czekać gorliwie na Jego powrót lub nasze odejście do Niego. Czekać na dzień naszego odkupienia, kiedy Chrystus się okaże. Wtedy nastąpi wspaniały triumf i wywyższenie wszystkich chrześcijan.

Chrześcijanin powinien cały czas żyć rychłą perspektywą powrotu Pana Jezusa, mieć świadomość że Pan Jezus może przyjść w każdej chwili. Taka perspektywa pobudza nas do czuwania i odpowiedniej postawy przed Panem (Mat 25,1-13)

Co bym dzisiaj zmienił gdybym wiedział, że Pan Jezus przyjdzie pod koniec tygodnia, albo będę musiał się z Nim spotkać dzisiaj?

Czy może tak być że po 2000 lat od słów Pana Jezusa o Jego powrocie trudniej nam jest dzisiaj czuwać i dlaczego?

1,14

Teraz Piotr wzywa chrześcijan, że skoro poznali prawdę, cel i sens życia jakim jest służba Panu Jezusowi Chrystusowi byśmy już nie pozwalali na to, by nami kierowały grzeszne pożądliwości jak w czasach, gdy żyliśmy bez Chrystusa.

Każdy z nas powinien sobie przypomnieć jak żyliśmy zanim uznaliśmy Chrystusa naszym Panem i jakie pożądliwości nami targały. (Rzymian 13,12-14; Efez 4,17-19; Gal 5,19-21)

Apostoł Jan podzielił pożądliwości jakie nami targają i które mamy odrzucić na trzy grupy 1 Jana 2,16

ü  Pożądliwość ciała

Pożądliwość ciała do ludzkie dążenie by zaspokajać swoje cielesne apetyty ponad swoje potrzeby, dogadzać sobie. Dotyczy to, jedzenia, picia, nałogów, seksu i wszelkiej nieczystości, szeroko pojmowania i dostępna rozrywka oraz poświęcanie jej całego czasu. 

ü  Pożądliwość oczu

Pożądliwość oczy dotyczy tego co wiedzieliśmy gdzieś i pragniemy to osiągnąć. To jest wszystko to, co pobudza nasze zmysły, tak np. działają reklamy.

Świat przez obrazy i przedstawienie swojej propozycji życia nęci nas by dążyć do realizacji tego wszystkiego co nam oferuje. Szczególnie dzisiaj gdy żyjemy w świecie stymulacji obrazem, w telefonach, telewizorach, komputerach, reklamach jest to bardzo silne.

ü  Pycha życia

Pycha życia natomiast którą należy odrzucić do wszelkie dążenie do wielkości, wywyższanie się, chęć lansu, chęć zaistnienia, bycia chwalonym, podziwianym, zabieganie o uznanie, by świat mnie widział jaki odniosłem sukces.

W rzeczywistości nie tylko powinniśmy odrzucić stary sposób życia kiedy oddawaliśmy się pożądliwością ale nawet mamy się go wstydzić i nie rozkoszować się nim (Rzym 6,20-21)

1,15-16

Skąd chrześcijanin ma czerpać wzór do życia?

Wzorem do życia dla każdego chrześcijanina ma być Bóg, nasz Pan Jezus Chrystus. Chrześcijanin ma starać się w każdym postępowaniu, w mowie, myśli i uczynkach dążyć do świętości.

Piotr w swoim liście przywołuje fragmenty Starego Testamentu, gdzie Bóg wzywa swój lud do świętego życia na swój wzór. Zawsze jak Bóg to czyni, to zaraz wymienia Izraelitom czego mają nie czynić lub co mają czynić 3 Mój 11,44; 19,2;20,7-8.

Chrześcijanin musi zdawać sobie sprawę, że teraz po swoim nawróceniu reprezentuje Boga w świecie i jest kojarzony z Bogiem. Z tego powodu powinien Jego Słowo traktować z wielkim szacunkiem. Życie chrześcijańskie pokazuje światu właściwy lub niewłaściwy obraz Boga. Oddawanie Bogu chwały zawiera wywyższanie Go jak i święte życie dla Jego chwały. (Mat 5,48; Efez 5,1)

Słowo Boże uczy nas że pragnieniem chrześcijanin powinno być święte, bogobojne życie. Oczywiście będąc na ziemi w naszym grzesznym ciele do  całkowitej świętości nigdy nie dojdziemy, ale z całego serca i z całej siły mamy do niej dążyć. Hebrajczyków 12,14; 1 Tes 4,3-7

1.      Wszystko zaczyna się od myśli, chrześcijanin ukierunkowuje swój umysł w stronę Królestwa Bożego. Przez co, coraz bardziej się utwierdza i doskonali w prawdzie.

2.      Chrześcijan ma walczyć przeciw grzesznym namiętnością i pożądliwością, nie poddawać się i zwyciężać je.

3.      Chrześcijanin ma dążyć do świętości na wzór Boga, który jest Święty.

Wspieraj głosicieli słowa modlitwą Tes 3,1-5

Paweł kończąc list do Tesaloniczan, przypomina im jak ważna jest modlitwa za tych co zajęli się posługą słowa i głoszeniem ewangelii. Jak ważna jest modlitwa za kaznodziejów i misjonarzy i wszystkich tych którzy szerzą Słowo Boże w świecie.

Taka praca zawsze spotyka się ze sprzeciwem, a diabeł chciałby uciszyć każdego kaznodzieje, doprowadzić do rezygnacji każdego misjonarza i zamknąć usta wszystkim, którzy mają odwagę głosić Chrystusa.

Dlatego wszyscy którzy podejmują się zwiastowania Słowa potrzebują wsparcia od Boga, potrzebują naszych modlitw, których Bóg używa do wzmocnienia ich i usunięcia przeszkód. W ten sposób każdy z nas może mieć swój udział w wielkim dziele ewangelizacji wszystkich narodów. Być może nie wszyscy mają odwagę i dar zwiastować otwarcie Słowo Boże, ale wszyscy mogą się modlić i w ten sposób wspierać Boże sługi. Z jednej strony modlitwa  może wydawać się niezbyt wielką pomocą, bo ktoś by mógł powiedzieć, „a cóż to za wysiłek”, a z drugiej strony, apostoł Paweł mówi, że właśnie przez modlitwę Tesaloniczan, Słowo Boże będzie się krzewiło i będą wybawieni od ludzi złych oraz przewrotnych. Czasami wydaje mi się, że modlitwa dzisiaj jest jednym z Bożych narzędzi niemalże pogrzebanych przez kościół. Często wydaje się niemodna, staroświecka lub nudna. Mówimy wiele o metodach, programach ewangelizacyjnych, sposobach działania, organizacji, ale na nic się to zda, jeśli nie będzie wsparcia przez modlitwę. Bóg upodobał sobie, że będzie działał w odpowiedzi na modlitwę słabych i grzesznych wierzących.

I musimy mieć świadomość że każdy sukces w służbie dla Chrystusa jest poprzedzony modlitwą. Wielu widzi tylko widoczną cześć powodzenia objawiającą się tym, że coś się udało, ktoś się nawrócił, coś nam wyszło, czy Bóg uczynił coś niezwykłego. Ale jest jeszcze druga część sukcesu, często zapomniana i niewidoczna, to modlitwa, modlitwa stała i wytrwała. Modlitwa nie poddająca się zniechęceniu mająca ufność nie w sobie samym, czy we własnej gorliwości, ale w Bogu.    

Drodzy musimy ufać, że Bóg używa naszych modlitw w potężny sposób i z wiarą angażować się w tą ważną służbę kościoła. Może teraz wydaje ci się, że niewiele możesz zrobić w celu realizacji Bożego planu, czy w służbie naszego zboru i nie wiesz jak możesz pomóc.

Drogi przyjacielu, bracie, siostro, możesz się modlić. Modlić się o pastora, Zborowe inicjatywy, o tych którzy w zborze pełnią służbę, o tych którzy zbliżają się do Pana, tych którzy już Go znają, by trwali w łasce Bożej i o wiele więcej.

Módlmy się również o przeciwników ewangelii, o tych którzy sprawiają problemy, bo jak mówi Paweł „wiara nie jest rzeczą wszystkich” (3,2).  

Po prostu musisz być dostępny dla Pana, przeznaczyć czas na modlitwę i pozwolić na to, by Pan kładł ci na serce sprawy o które chce żebyś się modlił.

W księdze Objawiania, gdy Jan ma wizje nieba, to widzi tam taki obraz:

Objawienie 5:6  I widziałem pośrodku między tronem a czterema postaciami i pośród starców stojącego Baranka jakby zabitego, który miał siedem rogów i siedmioro oczu; a to jest siedem duchów Bożych zesłanych na całą ziemię.

7  I przystąpił, i wziął księgę z prawej ręki tego, który siedział na tronie,

8  A gdy ją wziął, upadły przed Barankiem cztery postacie i dwudziestu czterech starców, a każdy z nich miał harfę i złotą czaszę pełną wonności; są to modlitwy świętych.

Żadna modlitwa świętych nie idzie na marne, Jan widzi złotą czaszę pełną modlitw świętych, które Bóg zbiera i mają one znaczenie przed Panem. Również kaznodziejowie, pastorzy, misjonarze i wszyscy słudzy słowa powinni być świadomi, że potrzebują modlitw i w pokorze podobnie jak apostoł Paweł powinni o nie prosić. Choć Paweł był wielkim apostołem pogan, to wiedział doskonale, że bez wsparcia modlitewnego nie wiele mógłby osiągnąć.

W służbie dla Pana wciąż musimy pamiętać, że jesteśmy całkowicie od Niego zależni w myśl słów Chrystusa, że bez Niego nic nie możemy uczynić (Ew. Jana 15,5).

Tak więc wspaniale Bóg zaplanował, że w budowaniu Królestwa Bożego musimy wspierać się nawzajem i w ten sposób wszyscy mamy udział w tym wielkim dziele na chwałę naszego Boga i Pana Jezusa Chrystusa.  

Wielki Ucisk Ew. Mateusza 24,16-22

Drodzy, wracamy do Ew. Mateusza do 24 rozdz. Jak pamiętacie od kilku tygodni omawiamy kazanie Pana Jezusa o końcu tego porządku rzeczy. Wraz z fizycznym powrotem Pana Jezusa na ziemię świat jaki znamy zmieni się. Nastanie nowy okres, nowy wiek, czas tysiącletniego Panowania Mesjasza, który będzie poprzedzony wielkimi znakami zwiastującymi Jego nadejście. Przybliżanie się do powrotu Pana będzie podobne do bólów porodowych jak Pan Jezus powiedział (w. 8). Oznacza to, że czym bliżej Jego przyjścia tym bardziej zapowiadane znaki będą się nasilać, a apogeum osiągną w czasie wielkiego ucisku. Będzie to krótki 3,5 letni odcinek czasu kiedy antychryst zasiądzie w świątyni Bożej w Jerozolimie podając się za Boga i zacznie prześladować, chrześcijan oraz Żydów, panując nad światem i zachęcając mieszkańców całej ziemi do czczenia go jako Boga.

Wszystkie te rzeczy Pan Jezus przepowiedział uczniom w ostatnim tygodniu swojej służby. W środę, gdy znajdowali się na Górze Oliwnej. Były one odpowiedzią na ich pytanie kiedy nadejdzie zburzenie świątyni, triumf Mesjasza sąd i obiecana w Starym Testamencie odbudowa Królestwa Izraela.

Ale Pan Jezus zaskoczył uczniów i powiedział im, że między pierwszym, a drugim jego przyjściem będzie okres przerwy tzw. czas pogan o którym mówił ap. Paweł w 11 rodz. listu do Rzymian. Obecnie my żyjemy w tym okresie, w okresie czasu pogan, kiedy ewangelia poszła na cały świat do wszystkich ludów, narodów i języków. Bóg chciał by każdy człowiek miał szansę usłyszeć dobrą nowinę o Pana Jezusie Chrystusie, o tym, że Jego męczeńska śmierć na Krzyżu jest ofiarą przebłagalną złożoną Bogu za nasze grzechy i każdy kto w Chrystusa uwierzy dostąpi przed Bogiem przebaczenia. Potrzebujemy tego, wszyscy tego potrzebują, bo wszyscy jesteśmy grzesznikami i nie możemy zbawić się inaczej jak tylko przez wiarę w Chrystusa który ma moc zgładzić nasze grzechy. I czasy pogan trwają już około 2000 tys.  lat, ale gdy one skończą się, Bóg zwraca się w stronę Żydów i wypełnia wszystkie dane im obietnice w Starym Testamencie jak choćby ta 61 rozdz. Izajasza

Izajasza 61:4  I odbudują starodawne ruiny, podźwigną opustoszałe osiedla przodków, odnowią zburzone miasta, osiedla opustoszałe od wielu pokoleń.

5  I stawią się obcy, aby paść wasze owce, a cudzoziemcy będą waszymi oraczami i winiarzami.

6  A wy będziecie nazwani kapłanami Pana, sługami naszego Boga mianować was będą; z bogactw pogan będziecie korzystać, a ich sławą będziecie się chełpić.

7  Za to, że hańba ich była podwójna, a zniewaga i oplwanie były ich udziałem, dlatego odziedziczycie podwójną cząstkę w swoim kraju i wieczna radość będzie waszym udziałem,

Zanim jednak do tego dojdzie muszą się wypełnić wszystkie Słowa Pana Jezusa.

Więc, gdy antychryst zasiądzie w świątyni Bożej w Jerozolimie podając się za Boga, co będzie bardzo wyraźnym znakiem, że wchodzimy w okres wielkiego ucisku, wystąpi on przeciwko Żydom i będzie chciał zniszczyć Izraela.

Ucieczka Izraela

Dlatego Pan Jezus mówi do tych, których ten czas zastanie w 16 wierszu niech uciekają w góry. Gdy zobaczycie, że fałszywszy mesjasz przejął władzę i będzie was zmuszał do uznania go za Boga, to uciekajcie, uciekajcie w góry. Wszyscy w Izraelu którzy nie będą chcieli uznać w antychryście Boga, a wcześniej nie uciekną, zostaną zabici. W Ks. Zachariasza jest powiedziane, że w tym okresie 2/3 Żydów zginie, a tylko 1/3 przeżyje ten straszny okres i w końcu zaczną oni wołać do Chrystusa o pomoc.

Zachariasza 13:8  I stanie się w całym kraju - mówi Pan: Dwie trzecie zginą i pomrą, a tylko trzecia część pozostanie z nim.

9  Tę trzecią część wrzucę w ogień i będę ją wytapiał, jak się wytapia srebro, będę ją próbował, jak się próbuje złoto. Będzie wzywać mojego imienia i wysłucham ją. Ja powiem: Moim jest ludem, a ona odpowie: Pan jest moim Bogiem.

Nie tylko Żydzi, ale również chrześcijanie będą w tedy w wielkim niebezpieczeństwie, wielu zginie za wiarę w Chrystusa. W 7 rozdz. Ks. Objawienia Jan ma wizję wielkiego tłumu w niebie odzianego w białe szaty, którego nikt nie mógł zliczyć, tłumu ze wszystkich plemion, ludów i języków, a w Objawieniu 7,14 czytamy że ten tłum przyszedł do nieba z wielkiego ucisku, a w 6 rozdz. ks. objawienia 9 wiersz, czytamy że zostali oni zabici dla Słowa Bożego i dla świadectwa, które złożyli.

Widźmy jaka ogromna skala będzie tych prześladowań, miliony zabitych zarówno z Żydów jak z chrześcijan.

Teraz chciałbym was zabrać do 12 rozdz. Ks. Objawienia, gdzie te prześladowania wobec Żydów są przedstawione. Od początku 12 rozdz. Ks. Objawienia jest nam przedstawiona w skrócie historia narodu Izraelskiego. To jest ta niewiasta odziana w słońce i księżyc, a pod jej stopami 12 gwiazd. Niektórzy twierdzą że to Maria, ale oczywiście to bzdury, to Izrael jest tą niewiastą, a 12 gwiazd, to dwanaście plemion Izraela, słońce natomiast i księżyc obrazują chwałę narodu w tysiącletnim Królestwie. Niewiasta ta porodziła chłopczyka, Pana Jezusa, którego smok chciał pożreć, ale nie udało się mu. Chłopczyk został porwany do Boga i do jego tronu, mowa tu o zmartwychwstaniu i uwielbieniu Chrystusa. Po tym jak diabeł przegrał z Jezusem, wystąpi on w czasach ostatnich  przeciwko Izraelowi, czytamy w Obj. 12, 6.

Musimy wiedzieć, że diabeł zawsze chciał zniszczyć naród wybrany, by Boże obietnice się nie wypełniły.

Objawienie 12:6  I uciekła niewiasta na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.

Objawienie 12:14  I dano niewieście dwa skrzydła wielkiego orła, aby poleciała na pustynię na miejsce swoje, gdzie ją żywią przez czas i czasy, i pól czasu, z dala od węża.

15  I wyrzucił wąż z paszczy swojej za niewiastą strumień wody, aby ją strumień porwał.

16  Lecz ziemia przyszła niewieście z pomocą i otworzyła swoją gardziel, i wchłonęła strumień, który smok wyrzucił z swojej paszczy.

17  I zawrzał smok gniewem na niewiastę, i odszedł, aby podjąć walkę z resztą jej potomstwa, które strzeże przykazań Bożych i trwa przy świadectwie o Jezusie.

Widzimy że antychryst będzie prześladował Izraela chcąc ich zniszczyć, smok wypuszcza z paszczy swojej strumień wody, aby porwał niewiastę. Jednak Bóg przyjdzie im z pomocą i pozwoli ukryć się Izraelowi na pustyni, gdzie przygotował dla nich miejsce schronienia.  Jak czytamy w objawianiu 12,6 przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni 3,5 roku, Bóg będzie cudowny sposób chronił pozostałą resztkę Izraela, która ucieknie jak wzywał do tego Pan Jezus. Będzie to właśnie ten okres o którym mówił prorok Daniel 12 rozdz. Ks. Daniela. I wokół Izraela jest wiele miejsc pustynnych, górzystych z jaskiń, gdzie uciekinierzy będą mogli się ukryć.

 Tak więc to jest ważna wskazówka o której mówi Jezus, że kiedy zobaczą tą ohydę spustoszenia, to niech nie czekają, tylko jak najprędzej uciekają.

Mateusza 24:17  Kto jest na dachu, niech nie schodzi, aby co wziąć z domu swego;

18  A kto jest na roli, niech nie wraca, by zabrać swój płaszcz.

Prześladowania nastaną bardzo szybko i będą bardzo gwałtowne.

Ktokolwiek będzie się zastanawiał i ociągał w ucieczce, to zginie. Nawet jeśli miałby z dachu wstąpić do domu, to już taka zwłoka będzie dla niego zagrożeniem. Być może dla nas schodzenie z dachu do domu brzmi dziwnie, ale wtedy w Izraelu dachy były płaskie, a na nich coś w rodzaju naszych dzisiejszych tarasów.

Pan Jezus mówi, że nawet jeśli miałby z jednego końca pola przejść na drugi żeby zabrać swój płaszcz, swoje wierzchnie okrycie niech nie robi tego tylko ucieka.

Zobaczmy też, że ucieczka przed prześladowaniami nie jest grzechem. Zaparcie się Pana Jezusa to grzech, ale ratowanie swojego życia unikając prześladowań nie jest nim.

Następnie Pan Jezus przestrzega kobiety w ciąży i karmiące, że im będzie szczególnie ciężko. Niektórzy mówią, że z tego powodu iż dzieci opóźniają ucieczkę. Ale być może Pan Jezus ma tutaj na myśli nie tyle ucieczkę z dziećmi, ale okrucieństwo jakie antychryst zada dzieciom i kobietom w ciąży. Niewykluczone że będzie mordował dzieci i rozpruwał brzuchy brzemiennych kobiet co zresztą w historii Izraela nieraz miało miejsce. Ten który z początku wydawał się wybawicielem Izraela, teraz okaże się największym jego prześladowcą.

Też ucieczka dla żydów szczególnie będzie trudna w szabat lub zimą „módlcie się tylko (mówi Pan) aby ucieczka wasza nie wypadła zimą albo w szabat”. Chodzi o trudności w przemieszczaniu się. Ortodoksyjni żydzi uważali że z powodu nakazu odpoczynku od pracy w szabat (2 Mój 16,29) nie wolno przejść więcej niż około 1 kilometra.

Wielki ucisk  

Dlaczego to wszystko, dlaczego taki pośpiech, skąd takie przynaglenia, by nie czekać ani chwili i ratować swoje życie? Nie tylko chodzi o prześladowania jakie wznieci antychryst, ale również o to, że wraz z panowaniem antychrysta rozpocznie się czas wielkiego ucisku jakiego nie było od początku świata i już nie będzie (w 21). Jak mówiliśmy wcześniej zaczną się wojna i klęski na skale jakiej jeszcze nie było, gospodarka światowa się załamie, nastanie straszny głód i choroby oraz trzęsienia ziemi. Zacznie się straszna nienawiść, zdrady najbliższych, a Bóg zacznie na ziemię wylewać swój gniew by osądzić jej mieszkańców o czym czytamy w Ks. Objawienia od 6 rozdz. do 19 rozdz. Mamy tam siedmiu aniołów, którzy trąbami zapowiadają kolejne klęski dla ziemi jak spłonięcie 1/3 naszej planety, skażenie 1/3 wszystkich wód, wyginięcie 1/3 zwierząt we wszystkich wodach, zniszczenie 1/3 wszystkich okrętów, zgaśnięcie 1/3 słońca, gwiazd i księżyca. A to jeszcze nie koniec, mamy śmiertelną szarańcze zadająca ból, straszne choroby, spadające meteoryty z nieba i inne straszne zjawiska. To wszystko będzie trwało 3,5 roku 1260 dni (Obj 12,6) lub jak czytamy w (Obj 13,5) czterdzieści dwa miesiące trwa czas antychrysta.

Widzimy że skala i natężenie tego ucisku będzie ogromna. Pan Jezus mówi, że to będzie coś czego jeszcze nie było od początku świata. Wszystkie kataklizmy i cierpienia jakie dotychczas dotknęły Izrael są nieporównywalnie mniejsze w stosunku do tego, co ma się wydarzyć. Jeśli mielibyśmy do czegoś przyrównać wielki ucisk jaki ma nadejść na świat, to moglibyśmy porównać go do światowego potopu za czasów Noego jak powiedział Pan Jezus, że jedli i pili, żenili się i za mąż wychodzili, aż do dnia kiedy Noe wszedł do arki i nastał potop i wytracił wszystkich. Podobnie będzie w czasie wielkiego ucisku, gdy przyjdzie ten czas wielu zginie, część osób od kataklizmów jakie spadną na ziemię, część od wojen, część od prześladowań.

Prorok Izajasz przepowiadając klęskę Babilonu czyni to w słowach, które świadczą o tym, że mówi o czymś większym, prawdopodobnie o czasie wielkiego ucisku

            

Izajasza 13,11  I nawiedzę okręg ziemski za jego złość, a bezbożnych za ich winę; i ukrócę pychę zuchwalców, a wyniosłość tyranów poniżę.

12  Sprawię, że śmiertelnik będzie rzadszy niż szczere złoto, a człowiek niż złoto z Ofiru.

13  Dlatego sprawię, że niebiosa zadrżą, a ziemia ruszy się ze swojego miejsca z powodu srogości Pana Zastępów w dniu płomiennego jego gniewu,

A tak napisał prorok Daniel o tych dniach

Daniela 12:1  W owym czasie powstanie Michał, wielki książę, który jest orędownikiem synów twojego ludu, a nastanie czas takiego ucisku, jakiego nigdy nie było, odkąd istnieją narody, aż do owego czasu. W owym to czasie wybawiony będzie twój lud, każdy, kto jest wpisany do księgi żywota.

Ostatecznie dla ludu Bożego przyjdzie pomoc i wybawienie jak mówi Pan Jezus w 22 wierszu

Mateusza 24:22  A gdyby nie były skrócone owe dni, nie ocalałaby żadna istota, lecz ze względu na wybranych będą skrócone owe dni.

Najczęściej ten fragment rozumie się w ten sposób, że Bóg skróci czas tych wydarzeń. Ale jak zaczniesz studiować temat wielkiego ucisku, to zobaczysz, że wszędzie pojawia się ten sam okres czasu przeznaczony na wielki ucisk 3,5 roku (Dan 9,27), 1260 dni (Obj 12,6; Dan 12,11) lub 42 miesiące (Obj 13,5). Wiec gdy mowa jest o skróceniu dni ze względu na wybranych, to raczej nie chodzi o skrócenie czasu wielkiego ucisku, ale skrócenie światła dnia. Najwyraźniej Bóg skróci dni, że przez większą część doby będzie ciemno i w ten sposób Bóg zapewni ochronę wierzącym.

Wskazują na to słowa z Ks. Objawienia

Objawienie 6:12  I widziałem, gdy zdjął szóstą pieczęć, że powstało trzęsienie ziemi i słońce pociemniało jak czarny wór, a cały księżyc poczerwieniał jak krew,

13  I gwiazdy niebieskie spadły na ziemię, podobnie jak drzewo figowe zrzuca figi swoje, gdy wiatr gwałtowny nim potrząśnie;

Także czytamy o tym w 8 rozdz.

Objawienie 8:12  I zatrąbił czwarty anioł; i ugodzona została jedna trzecia słońca, i jedna trzecia księżyca, i jedna trzecia gwiazd, tak iż jedna trzecia ich część zaćmiła się i dzień przez jedną trzecią część swoją nie jaśniał; podobnie i noc.

Obj 16:10  A piąty wylał czaszę swoją na tron zwierzęcia; i pogrążyło się królestwo jego w ciemnościach, i gryźli ludzie z bólu swoje języki.

Tak więc wierzę, że to skrócenie dni odnosi się do skrócenia światła słonecznego i antychryst oraz jego słudzy będą zmuszeni poruszać się w ciemnościach i dzięki temu wybrani Boży będą bezpieczniejsi.

Gdyby Bóg nie skrócił owych dni, gdyby Bóg nie dał ochrony wierzącym, to wtedy nie ocalałby żadna istota, a antychryst zniszczyłby całkowicie kościół. Jednak ze względu na wybranych, ze względu na wierzących z Izraela i wierzących z pogan którzy w tym czasie się  nawrócą, Bóg skróci dni i oni ocaleją, by wejść wraz z powrotem Pana Jezusa do tysiącletniego królestwa i zaludnić je.

I zwróćcie uwagę tutaj na zwrot, że owe dni zostaną skrócone ze względu na tych, których Bóg wybrał.

Bóg wybrał wierzących

Tu pierwszy raz pojawia się w nowym Testamencie Boże wybranie wobec tych, którzy mają być zbawieni. Słowo Boże wyraźnie naucza, że Bóg wybrał jeszcze przed założeniem świata tych, którzy uwierzą w Chrystusa.

W liście do Efezjan czytamy

Efezjan 1:4  W nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed obliczem jego; w miłości

Tak więc ufność i wiara w Chrystusa, która jest w sercu człowieka nie pochodzi z naszych intelektualnych zdolności, naszej mądrości, ale jest wynikiem Bożego powołania. Bóg Ojciec pociągnął nas do Chrystusa i dał nam łaskę wiary (Jana 6,44), a Chrystus obiecał, że wszyscy którzy do Niego przyjdą nie zostaną wyrzuceni precz (Jan 6,37),

I gdy czytacie Biblię zobaczycie, że Boże wybranie jest w niej od samego początku. Bóg wybrał sobie Abrahama by z niego uczynić wielki naród. Później Bóg wybrał sobie Jakuba choć według ciała to Ezaw, jego brat był tym, który miał otrzymać błogosławieństwo. Następnie Bóg wybrał sobie plemię Judy z którego miał pochodzić Zbawiciel i nasz arcykapłan, a nie kapłańskich lewitów.  

I zobaczmy, że Bóg troszczy się o wybranych, troszczy się o swój lud, by wszyscy ci którzy zostali przez Niego powołani otrzymali obiecane dziedzictwo. Nawet w tak dramatycznej sytuacji jak wielki ucisk, Bóg nie porzuca swoich dzieci, ale wychodzi im z pomocą i skraca dla nich dzień by mogli się ukryć.

Drodzy, nadchodzi ciężki czas dla całej ziemi, wielki ucisk, a wraz z nim Boży sąd dla wszystkich którzy odrzucili Zbawiciela. Dlatego zróbmy wszystko co w naszej mocy, by nie stracić naszej wiary, bądźmy czujni jak wzywa nas Pan Jezus w (w. 44), bo On przyjdzie o godzinie której się nie domyślamy i odpłaci nam według uczynków naszych. Amen            

Wielkie Zbawienie Studium 1 Piotra 1,8-12

Po przedstawieniu przez Piotra celu cierpień chrześcijan przechodzi on do podkreślenia jak wielką sprawą jest powołanie do Zbawienia, tych do których pisze list. Pragnie On by wzięli sobie głęboko do serca, że ich wiara i powołanie przez Boga, to w rzeczywistości najcenniejsza i najważniejsza rzecz w życiu człowieka jaka kiedykolwiek mogłaby go spotkać. Zbawienie to cel życia człowieka na ziemi, bez osiągnięcia tego celu, całe nasze życie traci sens.

Wiersz 8

W czym ci rozproszeni chrześcijanie są podobni do nas dzisiaj?

Czy znali Pana Jezusa osobiście?

Nie, nie widzieli i osobiście nie znali Go. A skąd znali Chrystusa?

Znali Go relacji innych, którzy poznali Chrystusa i osobistego doświadczenia, które stało się ich udziałem w chwili gdy uwierzyli w Pana. Wtedy Pan Jezus przez Ducha Św. wstąpił do ich życia i tak stali się uczniami Pana podobnie jak inni. Podobnie jak apostołowie i ci którzy obcowali z Chrystusem na co dzień naśladując Go.

W rzeczywistości my chociaż nie znaliśmy Chrystusa osobiście, to nasza wiara jest równie cenna i równie wartościowa co apostołów i tych co znali Pana 2 Piotr 1,1.

Pan Jezus również powiedział, że błogosławieni są ludzie którzy nie widzieli, a uwierzyli Ew. Jana 20,29.

Co to znaczy że błogosławieni są ci co nie widzieli, a uwierzyli?

 Znaczy to, że Bóg będzie działał w sercach tych, którzy dzięki świadectwu Pisma i świadectwu innych uwierzą w Jezusa.

Jak się objawia prawdziwa wiara w Chrystusa, co na ten temat mówi Piotr w wierszu 8?

1.      Zawsze objawia się miłością do Niego.

Ktoś kto mówi że wierzy w Chrystusa powinien mieć na myśli że kocha Chrystusa i Jego słowo. Miłość do Jezusa angażuje nas całych, angażuje nasze uczucia, nasz umysł i naszą wolę, co wyraża się w naszym życiu posłuszeństwem. (Jana 14,15.21.23; 1 Jana 2,6) Prawdziwa wiara chrześcijan nie rezygnuje z miłości do Chrystusa nawet w obliczu prześladowań jak chrześcijanie do których Piotr pisze list. Choć mogliby mieć łatwiej gdyby Chrystusa się zaparli, to nie uczynili tego, bo miłowali Go prawdziwą miłością.

A co jeśli ktoś mówi że wierzy, a nie chce być posłuszny Chrystusowi?

2.      Drugi sposób o którym mówi Piotr w jaki sposób objawia się prawdziwa wiara w Chrystusa to radość, wewnętrzna, niewysłowiona, niebiańska i głęboka. Bóg każdemu chrześcijaninowi już tutaj będąc na ziemi daje przedsmak nieba.  Tak więc choć chrześcijanie do których Piotr pisał list byli prześladowani, to jednak Bóg przez Ducha Św. dawał im radość z nadziei do której zostali powołani. Podobnie i w naszym życiu, w najtrudniejszych momentach życia, czy prześladowaniach, chrześcijanin może radować się ze zbawienia, które dał mu Bóg. Dlatego Słowo Boże często nas wzywa byśmy nie gasili niebiańskiej radości w nas, ale cieszyli się z tego, że Bóg w Chrystusie stał się naszym Ojcem Filipian 4,4; 1 Tes. 5,16; 1 Piotra 4,13  

Wiersz 9

Co jest celem wiary chrześcijan, do czego zmierzamy?

Celem naszej wiary jest zbawienie naszej duszy, odkupienie, ratunek. To powinien być najważniejszy cel życia każdego człowieka. Bez Chrystusa, bez wiary w Chrystusa nasza dusza jest zagrożona potępieniem, bo zapłatą za grzech jest śmierć Rzym 3,23.

Pan Jezus wielokrotnie mówił, że potrzeba zbawienia to najważniejsza rzecz dla każdego człowieka i nic w życiu nie jest tak ważne, jak właśnie to:

Mat 16,25-26; Łuk 12,19-21; Rzym 6,22

W czym chrześcijański cel jakim jest zbawienie naszej duszy jest lepszy od wszystkich innych ziemskich celów?

Przede wszystkim chrześcijański cel jest wieczny. Wszystkie ziemskie cele są tylko tymczasowe kończące się wraz ze śmiercią, a zbawienie przez Chrystusa ma obietnice życia wiecznego. Jeśli wiara w Chrystusa prawdziwie skutkuje życiem wiecznym, to warto dla tego celu poświęcić wszystko. Czyli całe życie podporządkować Chrystusowi i służyć Mu całym sercem Tak rozumiał to Ap. Paweł Filipian 3,7-10

Tak więc Piotr wzywa wierzących, by nie skupiali się tak mocno na cierpieniach, raczej powinni skupić się na celu jaki mają przed sobą, bo to doda im nadziei i siły do trwania w wierze.

Wiersz 10-11 Hebr 11,13.39-40

Piotr chce by chrześcijanie do których pisze list zdali sobie sprawę jak wielka łaska ich spotkała, że mają udział w zbawieniu z powodu którego Bóg objawiał się w historii przemawiając przez proroków.

Ci właśnie prorocy doświadczali wielkiej łaski od Boga, że mogli być zwiastunami i narzędziami Bożymi. Oni jednak sami nie doświadczyli tej łaski w pełni, jedynie byli zwiastunami tego co ma nadejść. Zostali też zbawieni dzięki ofierze Chrystusa, ale nie mogli wybadać i w pełni zrozumieć kim dokładnie będzie Mesjasz i jaką misje wypełni, jednak wierzyli w Jego przyjście. Nie mogli zrozumieć tego, że Mesjasz stanie się ofiarą przebłagalną za i grzechy. Ci zaś którzy uwierzyli w epoce Nowego Testamentu mogą w pełni widzieć objawienie się Bożej chwały i Bożego zbawienia w Chrystusie.

Piotr ma tu na myśli najbardziej oczywiste proroctwa dotyczące śmierci i zmartwychwstania Chrystusa Izaj 53; 52,13-15; Ps 22,17; Ps 2; Izaj 9; Izaj 11

Zobacz jak wielką łaskę dał nam Bóg, że my możemy dzisiaj mieć udział w zbawieniu, które zapowiadali prorocy. Oni starali się wybadać czas Mesjasza i zrozumieć proroctwa, ale to nam dane jest rozumieć w dużo szerszym zakresie Boży plan Zbawienia.

Co czynił Chrystus przez swego Ducha zanim się pojawił?

Chrystus przepowiadał mocą Ducha Św. przez proroków swoje przyjście i swoją misje zanim się jeszcze urodził.  Należy zwrócić uwagę, że Duch Św. przepowiadający przez proroków był Duchem Chrystusa, co ewidentnie dowodzi, że Pan Jezus jest Bogiem. Dzieje Ap 16,6-7

Czego nie mogli zrozumieć prorocy odnośnie Mesjasza

1.      Nie mogli wybadać czasu Jego przyjścia.

2.      Nie rozumieli cierpień Mesjasza w kontekście Jego uwielbienia.

Jak Bóg chce byśmy traktowali dane nam przez Niego zbawienie?

Werset 12

Kto jeszcze interesuje się wielkim planem zbawienia oprócz ludzi?

Jak myślisz dlaczego aniołowie pragną wejrzeć w dane nam przez Boga zbawienie?

Zwróć uwagę, że w aspekcie zbawienia ludzie, którzy doświadczają Nowego Narodzenia przez Ducha Św. rozumieją więcej o zbawieniu niż sami aniołowie.

Prorocy też mieli świadomość, że przede wszystkim służyli następnym pokoleniem, którzy przyjdą po nich. Dlatego ich słowa przez Bożą opatrzność i Bożą moc zostały utrwalone na piśmie o czym mówi Piotr w swoim drugim liście 2 List Ptr 1,19-21

Jaki ogólny obraz wyłania się z dzisiejszego studium?

Plan Zbawiania przez Chrystusa, który Bóg objawił światu, to coś absolutnie wspaniałego. To coś z powodu czego Bóg jeszcze z tym światem się zadaje i z nim nie skończył. To plan którym interesują największe istoty we wszechświecie, potocznie mówiąc „gruba sprawa”. Tak też i my chrześcijanie powinniśmy to Boże zbawienie traktować. Darzyć je największym uznaniem i mieć je za największy skarb w naszym życiu.