Wygrać z Bogiem i z ludźmi Ks. Rodzaju rozdz. 32

Rozdział 32 ukazuje nam zupełnie innego Jakuba, jakiego poznajemy na początku jego historii. Bóg zmienia tego człowieka przez swoje działanie i okoliczności. To co widać również w całej historii Jakuba to, to że Jakub uczy się Boga. Uczy się na nim polegać i prowadzić swoje życie zgodnie z Jego wolą. Dlatego historia Jakuba jest wspaniałym przykładem jak wzrastamy w poznaniu Boga, gdy chodzimy z nim i w jaki sposób Bóg zmienia nas i duchowo niedojrzałych osób czyni mężów i córki wiary.

Jakub ma za sobą jedno trudne spotkanie z Labanem, ale za chwile czeka go jeszcze trudniejsze ze swoim bratem Ezawem, którego oszukał. W związku z oszustem Jakuba i wyłudzeniem błogosławieństwa od Izaaka Ezaw powziął zamiar zabicia Jakuba.

ü  Przed spotkaniem z Ezawem Jakub spotyka aniołów Bożych. Wydaje się że Bóg przygotowuje Jakuba na spotkanie ze swoim bratem i w ten sposób przypomina mu o swoim błogosławieństwie i opiece.  Gdy Jakub udawał się z Kanaanu do Labana miał widzenie w Betel tam Bóg zapewniał go o błogosławieństwie, trosce i prowadzeniu (Rodz. 28, 10 – 22). Bóg nie opuszcza Jakuba podczas Jego wędrówki, a działanie Boże staje się szczególnie zauważalne podczas trudnych chwil jakie przechodzi Jakub. Myślę, że w czasie trudnych sytuacji w życiu możemy dostrzec w większym stopniu działanie Boga i bardziej go poznać. Podczas takich sytuacji Bóg także okazuje swoją wielką moc, a my możemy to wiodzieć.  

ü  Z pewnością Jakub bardzo boi się tego spotkania stąd czyni różne przygotowania. W Przygotowaniach Jakuba na spotkanie z Ezawem widać zarówno działanie jak i modlitwę. Taki sposób postepowania jest dla nas wzorem w podejściu do problemów i wyzwań

·         Jakub dzieli swój obóz na dwa z myślą, że gdyby Ezaw zaatakował jeden z nich to, drugi by pozostał (Rodz. 32, 7 – 8)

·         Jakub także postanawia posłać sługi z podarkami dla Ezawa zanim się z nim spotka, by ułaskawić go i uśmierzyć Jego gniew (Rodz 32, 13 – 21)

·         Jakub również gorąco  modli się do Boga w tej sprawie i prosi Boga o pomoc(Rodz. 32, 9 – 12). Warto zauważyć jaka jest modlitwa Jakuba. Jest żywa płynie z serca i dotyczy sprawy. Modlitwa Jakuba ma charakter rozmowy z Bogiem nie jest pusta i mechaniczna oraz oparta na gadulstwie i wyuczonych treściach. Modlitwie tej Jakub zwraca się z ufnością do Boga jak dziecko do swojego ojca o pomoc. Wszystkie modlitwy, które maja charakter gadulstwa, pustego powtarzania wyuczonych treści, są czymś w rodzaju mantry lub różańca nie są prawdziwymi modlitwami tylko religijnym bełkotem. W biblii znajdujemy wiele przykładów modlitwy w których ludzie zwracają się do Boga w żywy, prosty sposób i przynoszą na rękach modlitwy swoje sprawy. Przykłady modlitwy Dz 4,23 – 31, Mat 6, 5 – 15, Nechemiasza 1,4 – 11

·         Działanie i modlitwa te dwie rzeczy w życiu człowieka wierzącego powinny iść razem. Zarówno modlitwa jest bardzo ważna  jak i podejmowanie wysiłków dla  królestwa Bożego. Niektóre ruchy uważają, że nie należy np. zwiastować ewangelii, ale modlić się o przebudzenie i Bóg je ześle. Takie rozumienie jest zupełnie błędne należy zwiastować i się modlić wtedy możemy spodziewać się Bożych działań. Oczywiście samo działanie bez modlitwy jest również błędne, modlitwa jest niczym paliwo w silniku. Możemy pchać samochód i też będzie jechał, ale prawdziwa jazda będzie wtedy gdy nalejemy do baku paliwa. Ludzie, którzy nie modlą się, a wiele robią pchają samochód bez paliwa. Kiedyś słyszałem o misjonarzu, który wyjechał do chin i modlił się o dar języka chińskiego twierdząc, że nie musi się go uczyć. Ale po wielu miesiącach braku rezultatów i zmarnowanym czasie doszedł w końcu do wnioski, że trzeba podjąć naukę Języka. W życiu Jezusa i Apostołów widać te dwie rzeczy. Ktoś powiedział, że módl się tak jakby wszystko zależało od Boga, a staraj się tak jakby wszystko zależało od ciebie.

ü  Następnie w nocy Jakub doświadcza tajemniczego wydarzenia podczas, którego stacza bitwę z aniołem. Podczas tej bitwy anioł zmienia Imię jego z Jakub na Izrael. Zmiana Imienia Jakuba świadczy o jego przemianie. Do końca dzisiaj nie wiadomo co dokładnie znaczy Imię Izrael niektórzy uważają że to oznacza walczący z Bogiem lub Niech Bóg walczy. W każdym razie od imienia Jakuba wzięła się nazwa narodu Izraela. Zmiana imienia w Biblii ma symboliczne znaczenie i niesie ze sobą przesłanie jak np. Abram – wzniosły ojciec na Abraham – ojciec mnóstwa narodów Saraj – matka Sara – matka ludów (Rodz 17, 5 i rodz. 17, 15) Szymon zmienione na Piotr (Jana 1, 42).

ü  Na czym polegało zmaganie Jakuba z Bogiem? Myślę że Jakub walczył z Bogiem w tym  sensie, że chciał wszystko robić po swojemu i opierał się Bożej woli. Więc Jego walka polegała na wewnętrznym zmaganiu się w podporządkowaniu Bogu. A jego wygrana polegała na tym, że w końcu Bogu się poddał i zaczął na nim polegać. Walka z aniołem uświadomiła Jakubowi jak wyglądało jego życie w którym unikał posłuszeństwa Bogu, ale w końcu Bóg doprowadził do złamania i uksztaltowania na nowo Jego charakteru. Teraz Jakub dochodzi do wniosku, że człowiek powinien zabiegać przede wszystkim o błogosławieństwo Boże (Rodz. 32,29).  Błogosławieństwa Bożego nie możemy sami wyprodukować czy dojść do niego  na podstawie cielesnych starań. Również na drodze do szczęścia Jakuba nie stał Ezaw, ale to sam Bóg przeciwstawiał się Jakubowi z powodu jego oszustw, krnąbrności i kombinacji.    

W życiu chrześcijańskim również musi dojść do ludzkiej kapitulacji i zaakceptowania Bożej drogi jak długo będziemy stawiali Bogu opór w posłuszeństwie tak nie będziemy doświadczać w pełni Bożego błogosławieństwa (Mat 10, 38 16,24 Łuk 14,27)

1.      Wydaje mi się, że Jakub przez ten okres nauczył się, że należy polegać na Bogu i u niego szukać błogosławieństwa i od tego czy żyjemy z Bogiem zależy nasze szczęście. Przez typowo ludzkie starania zabezpieczenia przyszłości bez Boga popadamy w kłopoty i rozterki. Błogosławieństwa Bożego nie otrzymujemy przez kłótnie, zazdrość, nienawiść, spryt czy podstęp, ale przez posłuszeństwo Bogu

2.      W trudnych sytuacjach jedynie Bóg jest pewną ostoją.

3.      Modlitwą zwracamy się do żywego Boga dlatego modlitwa nie może mieć charakteru pustej religijności, gadulstwa, bezmyślnych formułek.

4.      W życiu chrześcijanina zarówno jest ważna modlitwa jak i działanie.

5.      Społeczność z Bogiem wymaga od nas kapitulacji naszego „Ja” i poddanie się Bogu. Pismo nazywa ten akt zaparciem się samego siebie i niesieniem krzyża. Oznacza to, że człowiek wierzący nie wykonuje swojej woli, ale Bożą.

Sprawiedliwość z Boga

Rzymian 1:17  Bo usprawiedliwienie Boże w niej bywa objawione, z wiary w wiarę, jak napisano: A sprawiedliwy z wiary żyć będzie.

Jak mogę okazać się przed Bogiem sprawiedliwym skoro wiem, że Bóg jest Święty i nienawidzi wszelkiego grzechu, a ja jestem grzesznikiem? To pytanie zadaje sobie wielu ludzi i z tym pytaniem również zmagał się wielki reformator Marcin Luter. Odpowiedzią na to pytanie nie są nasze dobre uczynki, ani praktyki religijne, nasze staranie, przestrzeganie przykazań czy wiedza. Sprawiedliwymi przed Bogiem możemy się okazać tylko przez wiarę w Ewangelię. Bóg w przesłaniu o Jezusie Chrystusie komunikuje ludziom zasady na podstawie, których jest w stanie przebaczyć grzechy każdemu grzesznikowi. Nie ma możliwości oczyszczenia się przed Bogiem  jak tylko przez prawdziwą szczerą wiarę w Jezusa Chrystusa. Ludzie wielokrotnie myślą, że ich dobre uczynki lub gorliwość religijna wprowadzą ich do nieba. Niektórzy uważają, że jeszcze po śmierci jest szansa oczyszczenia, którą jest czyściec. Ale to wszystko to, wielkie kłamstwo które zwodzi ludzi i sprawia, że ostatecznie idą do piekła, bo próbują ominąć Bożą jedyną drogę usprawiedliwienia, którą jest Jezus (Ew Jana 14,6). Ewangelia wytycza nam prostą ścieżkę przed Boże oblicze i daje nam pewność, że jeśli nią podążymy to, zostaniemy przez Boga przyjęci. Należy podkreślić, że owe usprawiedliwienie nie wypływa z działań i starań człowieka, ale wypływa od Boga, to Bóg w Jezusie Chrystusie usprawiedliwia człowieka i daje nam możliwość wzrostu w naszej wierze w Chrystusa. Perspektywa budowania wiary, która podoba się Bogu zaczyna się od momentu, gdy człowiek postanowi uznać Jezusa Chrystusa i przyjąć Jego przesłanie. Dopiero wtedy, gdy to się dokona zaczynamy żyć nowym Bożym życiem, które Bóg wszczepia w nas. To nowe życie rozwija się i przemienia całego mnie sprawiając, że każdego dnia upodabniam się do obrazu Syna Bożego Jezusa Chrystusa. Żyć przed Bogiem z wiary w Jezusa nie mając własnej sprawiedliwości opartej na moich zasługach, a jedynie sprawiedliwość z Boga, którą obdarza mnie Bóg w wyniku zasług Jezusa Chrystusa. To jest moim pragnieniem.    

Ewangelia to moc Boża

Rzymian 1:16  Albowiem nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy, najpierw Żyda, potem Greka,

Jest, to dla mnie szczególnie cenny wers w Nowym Testamencie, bo informuje nas jak powinna być traktowana ewangelia przez tych, którzy uważają się za wierzących w Jezusa Chrystusa. Apostoł Paweł był gotów zwiastować ewangelię w Rzymie pośród wielkich tego świata tylko dlatego, że nie uważał jej za głupstwo, ale mądrość Bożą. Poselstwo bowiem ewangelii zbawia każdego, kto w nią wierzy. Być może dla wielu poselstwo to, wydaje się bardzo proste, a może nawet prymitywne, ale Bogu upodobało się żeby w prostym zwiastowaniu o Jezusie Chrystusie umieścić swoją moc. Tylko wtedy będziemy aktywni w zwiastowaniu Ewangelii i będziemy prowadzili owocna służbę w tej dziedzinie jeśli nie będziemy się jej wstydzić. Pan Jezus Chrystus i wiara w Niego musi być w życiu chrześcijanina największym dobrem. Gdy wstydzimy się Ewangelii i Jezusa Chrystusa jest to, dla nas sygnał, że Chrystus w naszym życiu jeszcze nie zajął należnego Mu miejsca. Wstyd również często jest spowodowany naszym lękiem i obawami, że zostaniemy wyśmiani i stracimy w oczach ludzi wokół nas, ale to znaczy, że wciąż poczucia naszej wartości poszukujemy w tym świecie, a nie w Chrystusie. Dlatego tylko wtedy, gdy Ewangelia stanie się dla ciebie wszystkim, a ty zdasz sobie sprawę, że bez Chrystusa jesteś nikim nie będziesz się jej wstydził.

Apostoł Paweł również powiedział, że Ewangelia to, moc Boża przez którą Bóg ratuje ludzi i sprawia, że grzesznicy otrzymują łaskę przebaczenia grzechów i są uznani przez Boga za godnych Królestwa Bożego. Uważam, że prawdziwa odwaga i entuzjazm w głoszeniu Ewangelii wynikają z wiary, że rzeczywiście przesłanie o Jezusie jest jedynym ratunkiem dla ludzi. Jak długo będziesz uważał, że coś innego niż Chrystus jest w stanie pomóc ludziom tak długo będziesz osłabiał przesłanie Ewangelii i pozbawiał ją mocy. Pozbawianie mocy Ewangelii polega na umniejszaniu jej znaczenia lub dodawaniu do niej jakiegoś ludzkiego przesłania, może ludzkiej filozofii i mądrości. Ewangelia również traci moc, gdy zwiastujemy ją w niepełny sposób np. nie mówiąc o kontrowersyjnych jej kwestiach jak: wyłączność Jezusa jako Zbawiciela lub nie mówiąc o potępieniu w piekle za odrzucenie jej przesłania.     

Łaska dla Ebedmelecha Księga Jeremiasza 38, 1 – 13 i 39,15 – 18

Drodzy chciałbym byśmy przejrzeli się krótko pewnej historii w Ks. Jeremiasza 38,1 – 13 i 39,15 – 18. Prorok Jeremiasz cały czas zapowiada klęskę Judy i króla Sedekiasza z powodu ciągłego nieposłuszeństwa Bogu ( okres panowania 597 – 586 p.n.e.) Klęską Judy ma być najazd Babilońskiego króla Nebukadnesara. Jeremiasz nie wzywa do walki narodu, ale wzywa ich do poddania twierdząc, że najazd Babilończyków jest sądem Bożym, a zaprzestanie walki sprawi, że Nebukadnesar łagodnie potraktuje Judejczyków. Jeremiasz nawet wzywa naród, by udali się bez oporów, jako jeńcy z Nebukadnesarem do Babilonu, a tam Bóg będzie im błogosławił. Sytuacja jest bardzo napięta, bo trwa oblężenie miasta i w mieście brakuje żywności. Takie zwiastowanie Jeremiasza bardzo nie podobało się ówczesnym przywódcom ludu. Uważali, że Jeremiasz osłabia morale narodu, a przede wszystkim wolę walki żołnierzy oraz postępowanie Jeremiasza jest działaniem przeciw dobru ojczyzny. Spróbujmy sobie, to dzisiaj wyobrazić, w jakiej trudnej sytuacji został postawiony Jeremiasz, również jego poselstwo było nie łatwe do przyjęcia. Analogiczną sytuacją byłoby opowiedzenie się po stronie Niemiec w 1939 roku będąc Polakiem, a także odwodzenie narodu od walki i zachęcanie ludzi do poddania się.

 zobaczmy, że w tym trudnym czasie pojawia się pewien człowiek, który wierzy w to co  mówi Jeremiasz.  Okazuje się, że tym człowiekiem jest (7) Ebedmelech, eunuch będący na służbie w pałacu. Ten to Ebedmelech gdy dowiaduje się, że Jeremiasz zostaje uwięziony przejmuje się Jego losem i postanawia udać się do króla, by wstawiać się za Jeremiaszem (8). Następnie otrzymując zezwolenie króla, wyciąga Jeremiasza z cysterny i ratuje mu życie. Takie działanie Ebedmelecha było spowodowane prawdziwą szczerą wiarą, on uwierzył w to  co mówił Jeremiasz i zaufał Bogu (Jer 39, 18). 

Chciałbym zwrócić uwagę na dwie rzeczy w tej historii, pierwsza z nich to taka, że pomoc od Boga może przyjść w najbardziej nieoczekiwany sposób i z najmniej oczekiwanej strony. Zwróćcie uwagę, że pomysł ratunku Jeremiasza nie przychodzi od jego rodaków, pobratymców, ale wstawia się za nim poganin, Etiopczyk – eunuch królewski, który jest na służbie w pałacu.

Wydaje mi się, że nie raz sytuacja może wydawać się tak beznadziejna, że nie widzimy z znikąd pomocy, może wydawać się nam, że nie ma szans na żaden ratunek. A jednak jak widać w tej historii Bóg może pobudzić jakiegoś człowieka, po którym najmniej tego byśmy się spodziewali i przez niego może przyjść nam z pomocą. Ta pomoc od Boga może przyjść również w zupełnie inny sposób także nie mniej cudowny. Pamiętam pewną historię ze swego życia gdy zdawałem egzamin na prawo jazdy i przez wiele miesięcy nie mogłem zdać. Modliłem się do Boga, dlaczego tak się dzieje i czego Bóg chce mnie przez to nauczyć. I gdy już 6 razem podchodziłem do egzaminu praktycznego egzaminator zapytał się mnie: „jak dług już zdaje? Ja mu odpowiedziałem „że to jest 6 raz”,  a on powiedział żebym nie zrobił nic niewłaściwego, a zdam dzisiaj ten egzamin. I tego dnia rzeczywiście zdałem, ale to, co najważniejsze, to wiedziałem, że ten zdany egzamin jest wyrazem Bożej troski o moje życie. A tym, który mnie zapewnił o powodzeniu tego dnia był sam egzaminator.

 Tam gdzie kończą się nasze możliwości Bóg ma jeszcze wiele sposobów ratunku i często działa w najmniej dla nas oczekiwany sposób.

A druga rzecz, jaką chce podkreślić w tej historii, to postawa tego Etiopczyka. Zobaczcie że nie wielu uwierzyło Jeremiaszowi, a przywódcy chcieli go zabić uważając Jeremiasza za zdrajcę. Ebedmelech jest jednym z nielicznych, którzy dali wiarę słowom Jeremiasza. Jest również poganinem i prawdopodobnie wcześniej był niewolnikiem pochodzącym z Afryki, a obecnie jest na służbie w pałacu co było pewnym wyróżnieniem. Jego postawa względem Jeremiasza jest odważna i pełna poświęcenia. Z pewnością zdawał sobie sprawę z zagrożenia jakim było wtargnięcie wojska chaldejskiego do miasta, a jednak wierzy, że to co mówi Jeremiasz nie jest wynikiem jego zdrady i pragnienia klęski dla narodu, ale Słowem Bożym. Tak więc Ebedmelech naraża swoje życie, reputacje, pracę żeby pomóc Jeremiaszowi, a jego działania wynikają z prawdziwiej wiary w Boga. Bierze 30 ludzi i wyciąga Jeremiasza z dołu,  studni gdzie z pewnością  by zginął (Jer 38, 10 – 13). Z tej historii wynika, że Ebedmelek miał  szczerą poczciwą cichą wiarę i nie afiszował się z nią jak czynili to np. faryzeusze. Jego wiara nie wyrażała się tylko w mówieniu lub rytuałach religijnych jak często robili to, Judejczycy i wielu ludzi czyni to dzisiaj. A tymczasem w życiu codziennym nie liczyli się z Bożym Słowem i tym czego Bóg od nich oczekiwał.

 Wiara Ebedmeleka wyrażała się w solidnej uczciwej pracy, prawości i szacunku dla Słowa Bożego i miłości bliźniego.

2 Kronik 16:9 (a)  Gdyż Pan wodzi oczyma swymi po całej ziemi, aby wzmacniać tych, którzy szczerym sercem są przy nim;

Bóg to dostrzegł zwróćcie uwagę na (Jer 39,15 – 18). Bóg obiecuje Ebedmelekowi ratunek i daje mu nagrodę za jego wierną służbę. Podobnie i w naszym życiu, Bóg widzi wiarę w sercu i szczere oddanie, które przejawia się w codziennym życiu. W uczciwości, szacunku dla prawa, solidności, miłości do bliźniego. I widzi to w życiu każdego człowieka nawet tego najmniejszego może pogardzanego, może niewiele znaczącego, niewykształconego.

 2 Tymoteusza 4:7  Dobry bój bojowałem, biegu dokonałem, wiarę zachowałem;

8  a teraz oczekuje mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, lecz i wszystkim, którzy umiłowali przyjście Jego.

Staczajmy dobry bój wiary jak robił to Ebedmelek, Apostoł Paweł i wielu innych przed nami i wielu dzisiaj, a Bóg to widzi i wynagradza. Amen

Ucieczka Jakuba od Labana Ks. Rodzaju rozdz. 31

Bóg cały czas strzegł życia Jakuba i teraz, kiedy Jakub przebywa u Labana 20 lat, Bóg przygotowuje drogę do powrotu. Warto zauważyć w jaki sposób Bóg, to robi?

ü  Bóg pozwala usłyszeć Jakubowi rozmowę synów Labana i w ten sposób Jakub widzi, że oni mają złe nastawienie do niego i uważają go za złodzieja (Rodz. 31: 1)

ü  Następnie Bóg pozwala dostrzec Jakubowi nieprzychylne nastawienia samego Labana do niego (Rodz. 31,2.5)

ü  Bóg daje też wkłada pragnienie w serce Jakuba, by wrócić do domu (Rodz. 30,25)

ü  Następnie Bóg przemawia do Jakuba że ma wrócić do ziemi swego Ojca (Rodz. 31,13) (Rodz. 31, 3) co wcześniej już zapowiedział Jakubowi, gdy on uciekał przed swoim bratem Ezawem (Rodz. 28, 15), a teraz Bóg swoją obietnice daną Jakubowi realizuje.

Wynika z tego, że Bóg przygotowuję zarówno samego Jakuba jak i odpowiedni czas do powrotu, a nawet w stwarza okoliczności, które nie dają Jakubowie możliwości zastania u Labana. Wydaje mi się, że jest to dobry przykład kiedy Bóg nie pozostawia wątpliwości jak jest Jego wola i nawet nie pozwala myśleć Jakubowi, że mógłby tam zostać. Czasami także gdy ociągamy się wypełnieniem Bożej woli Bóg przymusza nas do działania (prześladowanie w Dziejach Apostolskich 8,1.4)

ü  Bóg również prowadzi nas w naszym życiu w podobny sposób

Ø  Pojawia się taka myśl w sercu Jakuba, później okoliczności, później Bóg potwierdza to wszystko przez słowo.

W całej historii także dostrzegamy przewrotność i chciwość Labana, która doprowadziła do je utraty majątku jego majątku i sądu Bożego nad nim, a także niezgody  między Jakubem oraz swoimi córkami.

ü  Wcześniej Labam był całkowicie zadowolony z kontraktu, jaki zawarł z Jakubem (Rodz. 30,34) ale Bóg błogosławił Jakubowi i Laban w czasie zmieniał zapłatę Jakuba łamiąc warunki umowy (Rodz 31,7 31,41) nadto miał ciągłe pretensje do Jakuba o stratę w trzodzie i uważał, że Jakub musi mu wszelkie straty wynagrodzić (Rodz. 31,39) nie zważał też na pracę  Jakuba i  jego wysiłek, ale interesowało go tylko jego dobro (rodz. 31, 40)

ü  Jakub tymczasem jest uczciwy w pracy i w postępowaniu z Labanem chociaż ten go wykorzystuje (Rodz 31, 38 – 42)

ü  Mamy w tej historii przykład w jaki sposób zazdrość chciwość i oszustwo doprowadza do ruiny, a uczciwość, solidność w pracy i ufność Bogu jest wynagrodzona.

Przypowieści Salomona 28:22  Człowiek o złym oku (zazdrosny) jest chciwy bogactwa, a nie wie, że bieda przyjdzie na niego.

Przypowieści 21:26 Niesprawiedliwy jest zawsze chciwy, sprawiedliwy daje i nigdy nie odmawia. (1 Kor 3,3 Jak 3,16)

ü  Słowo Boże wzywa wierzących do uczciwości w pracy, solidności nawet jeśli pracodawca czy sąsiad jest dla nas zły lub nieuczciwy (Kolosan 3,22 – 24 Efezjan 6,5 – 7 1Piotra 2,18 – 19)

Przypowieści 10:3 Pan nie dopuści, aby sprawiedliwy głód cierpiał, lecz udaremnia żądzę bezbożnych. Ps 10, 14 Hebrajczyków 13,5 -6

Zwróćmy także uwagę na to, że Jakub szuka wsparcia w podjęciu ostatecznej decyzji o wyjeździe od Labana u swojej rodziny i radzi się ze swoimi żonami (Rodz. 31, 4 – 16). Z pewnością gdyby rodzina Jakuba była przeciwna takiej decyzji,  to powrót byłby o wiele trudniejszy, a może nawet Jakub, by nie zdecydował się na takie przedsięwzięcie. Wsparcie rodziny szczególnie  w życiowych decyzjach jest ważne i daje też siłę do zrobienia tego co należy. Dlatego tak ważne jest, by cała rodzina szukała Pana i Jego woli szczególnie małżeństwa.  

Rachela podczas ucieczki bierze bożki Labana (Rodz. 31, 19) dla Labana była to niezwykle ważna sprawa i to był jeden z powodów dla których ścigał Jakuba. Dlaczego Rachela to zrobiła?  Jednym z powodów może być, ze Rachela była przywiązana do tych bożków i wierzyła w ich opiekę. Być może nie chciała, by ojciec jej miał wsparcie w bóstwach i mógł z ich pomocą wróżyć (Rodz 30, 27). W każdym razie wydaje się, że ona wierzyła jeszcze w moc tych bóstw i z tego powodu naraziła na szwank całe przedsięwzięcie.

ü  Niewiara i powątpiewanie prowadzi człowieka do złych decyzji, a nawet może doprowadzi do strasznych konsekwencji jak w przypadku Jakuba. To rozłościło Labana i Bóg musiał interweniować w nocy we śnie by zapewnić bezpieczeństwo Jakubowi  (Rodz. 31, 24)

ü  Podobnie zachowywał się Izraela gdy Mojżesz długo nie wracał z góry (Ks. Wyjścia 32). Oni uczynili sobie bożka, którego znali z Egiptu i w nim upatrywali swojego bezpieczeństwa. Myślę, że z tego płynie taki wniosek: W chwilach kryzysu, próby okazuje się w co  naprawdę wierzymy i w czym pokładamy naszą  nadzieje. W chwilach próby mamy tendencje do zwątpień i zwracania się z pomocą do kogoś innego niż Bóg.  

Laban ściga Jakuba i w końcu dogania go (Rodz. 31, 25). Odległość między Haranem a pogórzem Gilead to około 300 km

ü  .  Widać w całej historii rękę Boga nad tą sytuacją. Bóg nie pozwala skrzywdzić Jakuba i ostrzega Labana, o czym Laban dokładnie wie (Rodz 31, 29) Bóg też uśmierza gniew Labana i nie pozwala znaleźć bożków, które ukradła Rachela. Gdyby Laban znalazł  je, to Rachela musiałaby umrzeć (Rodz. 31.32), bo Jakub przeklina człowieka, który to uczynił.

Przypowieści Sal. 16:7  Gdy drogi człowieka podobają się Panu, Wtedy godzi On z nim nawet jego nieprzyjaciół.

ü  Jeśli chodzimy z Bogiem jesteśmy uczciwi wobec ludzi Bóg może zmienić nawet nastawienie naszych wrogów do nas.

ü  Też popatrzmy na Labama, że Bóg przez jego życie daje nam pewną przestrogę. Przez 20 lat oglądał Jakuba i widział jak mu Bóg błogosławił, co sam nawet przyznał (Rodz. 30,27). Bóg także do niego przemawiał przez sny (Rodz. 31,24). A jednak nigdy się nie nawrócił i wciąż wierzył w swoje bożki. Możemy przez całe życie być obok ewangelii, widzieć ludzi wierzących nawet brać udział w spotkaniach, a jednak nigdy nie wejść do królestwa. Znałem człowieka, którego żona wierząca, były w domu u nich spotkania on akceptował, brał w nich udział, ale nigdy się nie nawrócił. Pamiętajmy o tym , żeby nie tylko  się przyglądać, ale naprawdę zufać Bogu i odrzucić fałszywą ufność.

Podsumowując:

1.      Bóg realizuje swój plan przygotowując nas do niego przez swoje słowo, pragnienia i okoliczności.

2.      Przewrotność, oszustwo, chciwość i zazdrość sprowadzają na manowce. Bóg błogosławi uczciwość, skromność, pokorę i solidność.

3.      W kluczowych decyzjach w naszym życiu jest ważne wsparcie rodziny.

4.      Trudne sytuacje, doświadczenia i próby, weryfikują naszą wiarę.

5.      Nie bądźmy tylko widzami i obserwatorami, ale uchwyćmy się sami nadziei, która jest w Chrystusie.