wtorek, 21 maja 2013

Wygrać z Bogiem i z ludźmi Ks. Rodzaju rozdz. 32


Rozdział 32 ukazuje nam zupełnie innego Jakuba, jakiego poznajemy na początku jego historii. Bóg zmienia tego człowieka przez swoje działanie i okoliczności. To co widać również w całej historii Jakuba to, to że Jakub uczy się Boga. Uczy się na nim polegać i prowadzić swoje życie zgodnie z Jego wolą. Dlatego historia Jakuba jest wspaniałym przykładem jak wzrastamy w poznaniu Boga, gdy chodzimy z nim i w jaki sposób Bóg zmienia nas i duchowo niedojrzałych osób czyni mężów i córki wiary.
Jakub ma za sobą jedno trudne spotkanie z Labanem, ale za chwile czeka go jeszcze trudniejsze ze swoim bratem Ezawem, którego oszukał. W związku z oszustem Jakuba i wyłudzeniem błogosławieństwa od Izaaka Ezaw powziął zamiar zabicia Jakuba.
ü  Przed spotkaniem z Ezawem Jakub spotyka aniołów Bożych. Wydaje się że Bóg przygotowuje Jakuba na spotkanie ze swoim bratem i w ten sposób przypomina mu o swoim błogosławieństwie i opiece.  Gdy Jakub udawał się z Kanaanu do Labana miał widzenie w Betel tam Bóg zapewniał go o błogosławieństwie, trosce i prowadzeniu (Rodz. 28, 10 – 22). Bóg nie opuszcza Jakuba podczas Jego wędrówki, a działanie Boże staje się szczególnie zauważalne podczas trudnych chwil jakie przechodzi Jakub. Myślę, że w czasie trudnych sytuacji w życiu możemy dostrzec w większym stopniu działanie Boga i bardziej go poznać. Podczas takich sytuacji Bóg także okazuje swoją wielką moc, a my możemy to wiodzieć.  
ü  Z pewnością Jakub bardzo boi się tego spotkania stąd czyni różne przygotowania. W Przygotowaniach Jakuba na spotkanie z Ezawem widać zarówno działanie jak i modlitwę. Taki sposób postepowania jest dla nas wzorem w podejściu do problemów i wyzwań
·         Jakub dzieli swój obóz na dwa z myślą, że gdyby Ezaw zaatakował jeden z nich to, drugi by pozostał (Rodz. 32, 7 – 8)
·         Jakub także postanawia posłać sługi z podarkami dla Ezawa zanim się z nim spotka, by ułaskawić go i uśmierzyć Jego gniew (Rodz 32, 13 – 21)
·         Jakub również gorąco  modli się do Boga w tej sprawie i prosi Boga o pomoc(Rodz. 32, 9 – 12). Warto zauważyć jaka jest modlitwa Jakuba. Jest żywa płynie z serca i dotyczy sprawy. Modlitwa Jakuba ma charakter rozmowy z Bogiem nie jest pusta i mechaniczna oraz oparta na gadulstwie i wyuczonych treściach. Modlitwie tej Jakub zwraca się z ufnością do Boga jak dziecko do swojego ojca o pomoc. Wszystkie modlitwy, które maja charakter gadulstwa, pustego powtarzania wyuczonych treści, są czymś w rodzaju mantry lub różańca nie są prawdziwymi modlitwami tylko religijnym bełkotem. W biblii znajdujemy wiele przykładów modlitwy w których ludzie zwracają się do Boga w żywy, prosty sposób i przynoszą na rękach modlitwy swoje sprawy. Przykłady modlitwy Dz 4,23 – 31, Mat 6, 5 – 15, Nechemiasza 1,4 – 11
·         Działanie i modlitwa te dwie rzeczy w życiu człowieka wierzącego powinny iść razem. Zarówno modlitwa jest bardzo ważna  jak i podejmowanie wysiłków dla  królestwa Bożego. Niektóre ruchy uważają, że nie należy np. zwiastować ewangelii, ale modlić się o przebudzenie i Bóg je ześle. Takie rozumienie jest zupełnie błędne należy zwiastować i się modlić wtedy możemy spodziewać się Bożych działań. Oczywiście samo działanie bez modlitwy jest również błędne, modlitwa jest niczym paliwo w silniku. Możemy pchać samochód i też będzie jechał, ale prawdziwa jazda będzie wtedy gdy nalejemy do baku paliwa. Ludzie, którzy nie modlą się, a wiele robią pchają samochód bez paliwa. Kiedyś słyszałem o misjonarzu, który wyjechał do chin i modlił się o dar języka chińskiego twierdząc, że nie musi się go uczyć. Ale po wielu miesiącach braku rezultatów i zmarnowanym czasie doszedł w końcu do wnioski, że trzeba podjąć naukę Języka. W życiu Jezusa i Apostołów widać te dwie rzeczy. Ktoś powiedział, że módl się tak jakby wszystko zależało od Boga, a staraj się tak jakby wszystko zależało od ciebie.
ü  Następnie w nocy Jakub doświadcza tajemniczego wydarzenia podczas, którego stacza bitwę z aniołem. Podczas tej bitwy anioł zmienia Imię jego z Jakub na Izrael. Zmiana Imienia Jakuba świadczy o jego przemianie. Do końca dzisiaj nie wiadomo co dokładnie znaczy Imię Izrael niektórzy uważają że to oznacza walczący z Bogiem lub Niech Bóg walczy. W każdym razie od imienia Jakuba wzięła się nazwa narodu Izraela. Zmiana imienia w Biblii ma symboliczne znaczenie i niesie ze sobą przesłanie jak np. Abram – wzniosły ojciec na Abraham – ojciec mnóstwa narodów Saraj – matka Sara – matka ludów (Rodz 17, 5 i rodz. 17, 15) Szymon zmienione na Piotr (Jana 1, 42).
ü  Na czym polegało zmaganie Jakuba z Bogiem? Myślę że Jakub walczył z Bogiem w tym  sensie, że chciał wszystko robić po swojemu i opierał się Bożej woli. Więc Jego walka polegała na wewnętrznym zmaganiu się w podporządkowaniu Bogu. A jego wygrana polegała na tym, że w końcu Bogu się poddał i zaczął na nim polegać. Walka z aniołem uświadomiła Jakubowi jak wyglądało jego życie w którym unikał posłuszeństwa Bogu, ale w końcu Bóg doprowadził do złamania i uksztaltowania na nowo Jego charakteru. Teraz Jakub dochodzi do wniosku, że człowiek powinien zabiegać przede wszystkim o błogosławieństwo Boże (Rodz. 32,29).  Błogosławieństwa Bożego nie możemy sami wyprodukować czy dojść do niego  na podstawie cielesnych starań. Również na drodze do szczęścia Jakuba nie stał Ezaw, ale to sam Bóg przeciwstawiał się Jakubowi z powodu jego oszustw, krnąbrności i kombinacji.    
W życiu chrześcijańskim również musi dojść do ludzkiej kapitulacji i zaakceptowania Bożej drogi jak długo będziemy stawiali Bogu opór w posłuszeństwie tak nie będziemy doświadczać w pełni Bożego błogosławieństwa (Mat 10, 38 16,24 Łuk 14,27)
1.      Wydaje mi się, że Jakub przez ten okres nauczył się, że należy polegać na Bogu i u niego szukać błogosławieństwa i od tego czy żyjemy z Bogiem zależy nasze szczęście. Przez typowo ludzkie starania zabezpieczenia przyszłości bez Boga popadamy w kłopoty i rozterki. Błogosławieństwa Bożego nie otrzymujemy przez kłótnie, zazdrość, nienawiść, spryt czy podstęp, ale przez posłuszeństwo Bogu
2.      W trudnych sytuacjach jedynie Bóg jest pewną ostoją.
3.      Modlitwą zwracamy się do żywego Boga dlatego modlitwa nie może mieć charakteru pustej religijności, gadulstwa, bezmyślnych formułek.
4.      W życiu chrześcijanina zarówno jest ważna modlitwa jak i działanie.
5.      Społeczność z Bogiem wymaga od nas kapitulacji naszego „Ja” i poddanie się Bogu. Pismo nazywa ten akt zaparciem się samego siebie i niesieniem krzyża. Oznacza to, że człowiek wierzący nie wykonuje swojej woli, ale Bożą.



Brak komentarzy:

Łączna liczba wyświetleń